VdLC
aanbestedingscursussen
voor aanbestedende diensten en bedrijven

Auteur: Theo van der Linden

Basis/opfriscursus Europees aanbesteden

Niet alleen voor nieuwkomers interessant maar ook een ideale opfriscursus voor ervaren aanbesteders die willen weten hoe de huidige stand van zaken is. Zeer veel cases en voorbeelden uit de praktijk, met de nodige humor en relativering verteld door Theo van der Linden. Cursus is opgezet voor zowel deelnemers van de overheid als van het bedrijfsleven.

Jurisprudentie-marathon Aanbestedingsrecht op 9 juni 2020

De jurisprudentie-marathon is inmiddels een begrip in de aanbestedingswereld. Op speelse wijze (in de vorm van een quiz) behandelen Suzanne Brackmann en Theo van der Linden meer dan 40 rechtszaken die in de periode december 2019-mei 2020 gepubliceerd zijn.

Wie zich nu opgeeft ontvangt bovendien gratis het boek AANBESTEDINGSJURISPRUDENTIE IN DE PRAKTIJK waarin Theo van der Linden maar liefst 510 rechtszaken en adviezen van de commissie van aanbestedingsexperts behandelt. Geef bij aanmelding dus ook even je postadres op.

De volgende onderwerpen komen in ieder geval aan de orde:

  • In de aanbestedingsstukken staat dat er beoordeeld zal worden door een beoordelingscommissie van vier personen, terwijl het in werkelijkheid zeven personen waren. Vindt de rechter dat een probleem?
  • De aanbestedende dienst ontkent dat er een marktconsultatie heeft plaatsgevonden. Het enige dat gebeurd is, is een marktverkenning. Is dat volgens de rechter hetzelfde?
  • Een inschrijver is vanaf 11:56.45 uur – herhaald en onder grote druk doende is geweest om haar inschrijving op TenderNed  (sluiting 12.00 uur) in te dienen. De via SMS-bericht ontvangen codes zijn steeds ingevoerd, maar steeds zonder resultaat. Vindt de rechter dat ze maar eerder hadden moeten beginnen?
  • Een aanbestedende dienst sluit een contract af, maar binnen de eigen organisatie zijn er mensen die daar lak aan hebben en zelf, buiten het contract om inkopen. We noemen dit ‘maverick buying’. Mag dat van de rechter?
  • De inschrijving van de winnaar wordt ‘hoog gewaardeerd, omdat hij zijn BLVC-plan verregaand heeft uitgewerkt en de betrokken stakeholders daarin heeft meegenomen’. Kan diezelfde hoog gewaardeerde inschrijving een paar weken later alsnog ongeldig blijken te zijn?
  • Heeft de gemeente echt in een telefoongesprek gezegd ‘dat er niet zwaar aan eis 4 zou worden getild’?
  • Door het gebruik van de relatieve methode scoorden twee inschrijvers 0 punten en de winnaar 400 punten. Vindt de rechter dat ‘absurd’?
  • Een gemeente laat de inschrijvers vrij om te kiezen voor een clouddienst of een installatie op de infrastructuur van de gemeente. Zijn de inschrijvingen dan nog wel te vergelijken?
  • Gelden de (zeer) beperkte mogelijkheden tot aantasting van een eenmaal gesloten overeenkomst zoals die voortvloeien uit artikel 4.15 Aw, ook voor een meervoudig onderhandse aanbestedingsprocedure onder de drempelwaarde?
  • Een aanbestedende dienst schrijft dat zij er op basis van ervaringen in andere projecten wel vertrouwen in heeft dat [eiseres] het budget zal bewaken. Mag dat?
  • Een inschrijver zegt “veel te zullen communiceren met de medewerkers, een servicedesk beschikbaar te stellen, digitaal en telefonisch bereikbaar te zijn, en enkele dagdelen per week op locatie aanwezig te zijn. Wordt de aanbestedende dienst hiermee voldoende ‘ontzorgd’?
  • De gemeente hanteert maar liefst 54 beoordelingsaspecten. Moet de Gemeente dan in de voorlopige gunningsbeslissing aandacht schenken aan alle beoordelingsaspecten en per individueel beoordelingsaspect motiveren waarom er al dan niet aan is voldaan?
  • Er is een aanbesteding voor uitvaarten van gemeentewege. Een uitvaartcentrum schrijft in met € 450,- per uitvaart, inclusief meerkosten. Op de eigen website is het tarief voor consumenten € 5.495,- voor een begrafenis (basis). Is dit dus een abnormaal lage inschrijving?
  • Er wordt vaak geklaagd over de papierwinkel waarmee bedrijven opgezadeld worden bij bijvoorbeeld WMO-dagbesteding. Zegt de rechter echt: ‘Een professionele partij zou – indien de gemeente daar om vraagt – haar gehele administratie in één keer moeten kunnen overleggen.’?
  • De beoordeling van de inschrijvingen vindt plaats door een intern team, dat bestaat uit beleidsadviseurs en relatiemanagers. Is hiermee voldoende onderbouwd dat de commissieleden over de noodzakelijke deskundigheid en ervaring beschikken om de inschrijvingen op een deskundige wijze te beoordelen?

Cursusleiders Theo van der Linden en Suzanne Brackmann
Cursuslocatie conferentiecentrum Drakenburg, Baarn
Aanvang: 10.00 uur, einde: ca. 16.00 uur
Prijs € 495,- excl BTW, inclusief een zeer volledige cursusmap, gratis taxivervoer heen en terug vanaf station Hilversum en een uitgebreid lunch-buffet
Aanmelden vdlc@bart.nl

Aanbestedende dienst zoekt game-changer met can-do-mentaliteit

“Ik weet niet wanneer het is misgegaan, waar en waarom, maar ergens op een tweesprong in de geschiedenis van de wereld vond iemand het nodig het woord ‘kwaliteit’ te introduceren op kantoor. Iedereen reageerde stomverbaasd. Want tot die tijd deed iedereen gewoon zijn best om het zo goed mogelijk te doen, of juist niet natuurlijk. In elke geval stond niemand erbij stil dat er iets ‘kwaliteit’ genoemd moest worden.”
Bovenstaande passage komt uit het boekje ‘Uitrollen is het nieuwe doorpakken, de ergste jeukwoorden op kantoor’ van Japke-d.Bouma, een boekje dat ik iedereen kan aanraden.

Het wonder van het aanbesteden

Veel mensen hebben een hekel aan aanbesteden. Ik niet, en ik wil graag in deze column precies uitleggen waarom dat zo is. Toen ik een jaar of 20 was, was ik een veelbelovend tekstschrijver. Zo veelbelovend dat ik geen enkele klant had en dat mijn pogingen om bij reclamebureaus binnen te komen, weinig succes hadden. In die tijd had ik een goede vriend die bij een reclamebureau werkte. Hij wilde me helpen om aan werk te komen en hij had het volgende plan: elke vrijdagmiddag gingen de medewerkers van het bureau waar hij werkte, inclusief de directie, naar café Hathor in Den Haag om daar ongelofelijk dronken te worden. Ik moest daar om ca. zes uur naartoe komen en hij zou me dan aanwijzen met wie ik door moest zakken. Degenen die de touwtjes in handen hadden op dat bureau waren veertigers, die volgens mijn vriend allemaal relatieproblemen hadden. Ze waren uitgekeken op hun vrouw, maar te schijterig om er echt vandoor te gaan. Ze hadden echter een enorme behoefte aan een luisterend oor om hun relatieproblemen aan kwijt te kunnen. Dat werd mijn taak. Ik moest tot diep in de nacht de huilverhalen aanhoren.

De cappuccino-snor en de aanbesteding

Interviews en presentaties rukken op bij aanbestedingen en dat baart mij zorgen. Ineens is de ‘klik’ een gunningscriterium geworden en dat is mij te subjectief. Het is volgens mij onmogelijk om in een tijdsbestek van 45 minuten een goed onderbouwd (zakelijk!) oordeel te vellen over een persoon. Het misverstand hierbij is, dat wij dat privé wel doen en daarom denken we dat het bij bijvoorbeeld aanbestedingen ook zou moeten kunnen. Dat is niet zo.
Een voorbeeld: een vriendin van mijn vrouw is aan het daten en wij fungeren als haar klankbord. Zij vertelde het volgende verhaal. Ze had een leuk emailcontact met een man genaamd Henk en op een zondagmiddag hadden ze afgesproken bij grand cafe Dudok in Den Haag. De man in kwestie, dat had ze op de foto al gezien, had een flinke snor, maar ze wilde daar niet gelijk over oordelen. (Ze zei wel tegen ons: “als in mijn jeugd, in de jaren 80, iemand een snor had, dan was hij of homoseksueel of bij de politie”).