VdLC
aanbestedingscursussen
voor aanbestedende diensten en bedrijven

De cappuccino-snor en de aanbesteding

Interviews en presentaties rukken op bij aanbestedingen en dat baart mij zorgen. Ineens is de ‘klik’ een gunningscriterium geworden en dat is mij te subjectief. Het is volgens mij onmogelijk om in een tijdsbestek van 45 minuten een goed onderbouwd (zakelijk!) oordeel te vellen over een persoon. Het misverstand hierbij is, dat wij dat privé wel doen en daarom denken we dat het bij bijvoorbeeld aanbestedingen ook zou moeten kunnen. Dat is niet zo.
Een voorbeeld: een vriendin van mijn vrouw is aan het daten en wij fungeren als haar klankbord. Zij vertelde het volgende verhaal. Ze had een leuk emailcontact met een man genaamd Henk en op een zondagmiddag hadden ze afgesproken bij grand cafe Dudok in Den Haag. De man in kwestie, dat had ze op de foto al gezien, had een flinke snor, maar ze wilde daar niet gelijk over oordelen. (Ze zei wel tegen ons: “als in mijn jeugd, in de jaren 80, iemand een snor had, dan was hij of homoseksueel of bij de politie”).Het gesprek was nog maar amper begonnen, toen de bestelde cappuccino’s gebracht werden. Henk nam een grote slok waarna een enorme hoeveelheid schuim gedurende enige tijd in zijn snor bleef hangen. Dit herhaalde zich drie keer. Het gesprek duurde niet heel lang en onze vriendin vertelde ons later dat het idee om seks te hebben met de cappuccino-snor haar meer dan afschrikwekkend leek. Ik acht deze strikt persoonlijke en subjectieve redenering in aangelegenheden rond seks en erotiek toegestaan.
Anders wordt het als het hier zou gaan om een presentatie of interview bij een aanbesteding. Voor vrijwel alle beroepen geldt dat zaken als deskundigheid, volharding en toewijding het meest belangrijk zijn. Dat zijn zaken die zich pas op lange termijn openbaren en die zich niet in drie kwartier aan de oppervlakte komen.
Er zijn wel beroepen waarbij de presentatie van de kandidaat belangrijk is maar dat zijn er niet zoveel. In mijn eigen beroep als cursusleider van aanbestedingscursussen, kan ik me wel indenken dat een presentatie zin heeft. Een goede cursusleider moet charmant zijn, snel contact kunnen maken, een sympathieke uitstraling hebben, gevoel voor humor hebben en zich uitstekend kunnen uitdrukken.
Bij een normale aanbesteding zou die zogenaamde ‘persoonlijke klik’ er echter helemaal niet toe moeten doen. Ik zal heel eerlijk zijn, ik zou, als ik al seks met mannen zou prefereren, ook niet graag seks hebben met mannen in wiens snor de cappuccino-resten nog weelderig rondfladderen. Als projectleider, bedrijfsarts, consultant of als ‘sleutelfiguur’ kan Henk echter prima functioneren. Zo’n snor, al dan niet bevolkt door etensresten, schuim of ongedierte staat dat niet in de weg.
De Richtlijn en de Aanbestedingswet zijn volstrekt duidelijk. Gunningscriteria dienen in relatie te staan tot het voorwerp van de opdracht. Presenteren is zelden een wezenlijke component van een opdracht. Ooit werd in een rechtszaak betoogd dat een accountant goed moest kunnen presenteren omdat hij eens per jaar de cijfers aan het college moest presenteren. Flauwekul natuurlijk, een accountant moet kunnen rekenen, hij moet kunnen boekhouden en hij moet lijken op Mark Knopfler of Phil Collins. Zijn presentatievaardigheden zijn volstrekt onbelangrijk.

Theo van der Linden